Publicaties

publicatiesWe streven ernaar onze diensten zo perfect mogelijk te laten aansluiten op uw specifieke behoeften.
Hoe beter wij u kennen, hoe eenvoudiger dit wordt.
Wij hanteren bij het verzamelen van informatie voor onze website een strikt beleid conform de vernieuwde Nederlandse wetgeving op dit gebied.
Onze website kan hyperlinks bevatten naar pagina’s die buiten onze eigen website vallen.

Wij zijn niet verantwoordelijk voor het beleid van deze externe sites.

Voor zover mogelijk proberen wij bij alle publicaties de bron te vermelden.

NVWA betrapt kotter bij vissen met verboden vistuig

Nieuwsbericht Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit | 19 september 2016

rp_24812.jpgVisserijinspecteurs van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) hebben op de Noordzee een kotter betrapt op het gebruik van verboden vistuig. De schipper/eigenaar weigerde aanvankelijk elke medewerking aan de controle. De netten en de vangst zijn na overleg met de officier van justitie in beslag genomen. Tegen de schipper/eigenaar wordt proces-verbaal opgemaakt.

NVWA betrapt kotter bij vissen met verboden vistuig

Bij de controle bleek dat de visser extra netten had ingebracht in legale netten. Deze extra netten, zogenoemde binnenkuilen, hadden een te kleine maaswijdte. Daardoor kunnen kleine vissen niet ontsnappen. Jonge vissen moeten kunnen ontsnappen om schade aan het visbestand te voorkomen.
Economisch delict

Het gebruik van binnenkuilen is een economisch delict. De NVWA heeft daarom proces-verbaal opgemaakt en verstuurd naar het Functioneel Parket van het Openbaar Ministerie. Een officier van justitie zal beslissen welk vervolg de zaak krijgt.

Aandeel duurzame visvangst in vijf jaar verdubbeld

aandeel-duurzame-visvangst-in-vijf-jaar-verdubbeldHet afgelopen jaar had bijna 10 procent van de gevangen vis een zogeheten MSC-logo. Het aandeel van duurzaam gevangen vis is daarmee in vijf jaar tijd verdubbeld.

 Supermarkten eisen volgens Hans Nieuwenhuis, directeur van het Marine Stewardship Council (MSC) steeds vaker dat de visvangst op duurzame manier plaatsvindt.

Vissers die het MSC-keurmerk gebruiken, moeten kunnen aantonen dat ze niet teveel vangen, zo legt Nieuwenhuis uit aan AD. MSC keurt de papieren en test het dna van de vissen om erachter te komen waar ze zijn gevangen.

10 procent van de wereldwijde visvangst draagt nu het MSC-logo. De resterende 90 procent ook het logo te laten dragen, zit er volgens Nieuwenhuis in de nabije toekomst niet in, maar volgens de directeur kunnen de ontwikkelingen wel snel gaan.

“Vroeger was een MSC-certificaat een middel om een betere prijs te bedingen. Nu is het nodig om überhaupt nog aan supermarkten te kunnen leveren.”

Bron:NU.nl

Voorspoedige survey met veel haring

EEN GROTE SCHOOL HARING SCHEVENINGEN – Een dag eerder dan gepland kwam de ‘Tridens’ vorige week donderdag binnen in Scheveningen, na het afronden van de jaarlijkse hydro-akoestische survey voor haring en sprot in het westelijke deel van de Noordzee. Er werd meer haring gezien dan vorig jaar, maar dat hoeft nog niet te betekenen dat het bestand ook gegroeid is.

De Nederlandse survey vond plaats vanaf 27 juni en werd geleid door Bram Couperus en Sascha Fässler van IMARES Wageningen UR. Zij hielden een interessant blog bij op https://herringsurvey.blogspot.nl.

De survey maakte deel uit van internationaal gecoördineerd onderzoek door ICES en werd uitgevoerd door vijf landen tegelijk: Nederland, Schotland, Noorwegen, Duitsland en Denemarken. Tegelijkertijd voerde Ierland een survey uit ten westen van Schotland. Voor de survey worden de onderzoeksgebieden systematisch bevaren via een vooraf bepaalde route. Bij het onderzoek wordt gebruik gemaakt van een echolood, waardoor een beeld (echogram) ontstaat van de bodem en de visscholen.

De door de Nederland met de ‘Tridens’ onderzochte transecten. De kruisjes zijn vooraf geplande stations waar de temperatuur en het zoutgehalte wordt gemeten. LATITUDEDoor regelmatig te vissen op de visscholen wordt tevens informatie verzameld over de soortsamenstelling. Biologische bemonstering van de vis levert gegevens op over lengte, gewicht, leeftijd en rijpheid. Aan het einde van de survey kan met behulp van al deze informatie een schatting worden gemaakt van de hoeveelheid haring in het gebied.
Couperus over het verloop van de survey: ,,Het is over het algemeen allemaal voorspoedig verlopen. Na de eerste week hadden we alleen wel motorpech. Hierdoor zaten we gedwongen anderhalve dag vast in Aberdeen. Deze tijd hebben we echter ingehaald door het tweede weekend niet binnen te liggen en door te gaan met het onderzoek. Hierdoor, maar ook door het mooie weer, waren we zelfs eerder klaar met de geplande transecten.’’

Volgens Couperus zag het onderzoeksteam dit jaar meer haring dan vorig jaar. ,,Of dit ook betekent dat het gehele Noordzeebestand hoger is, weten we pas nadat de resultaten van alle deelnemende landen bij elkaar gevoegd worden. Dat gebeurt tijdens een ICES werkgroep in augustus.’’

Vernieuwingen
LEEFTIJDSBEPALINGAndre Dijkman van IMARES verwijdert gehoorsteentjes van haring voor de leeftijdsbepaling. Het was het tweede jaar dat de ‘Tridens’ heeft gevaren met de nieuwe Drop Keel onder het schip. Door deze kiel naar beneden uit te schuiven vermijdt men verstoring door luchtbellen onder het schip tijdens het varen. ,,We hebben nu de mogelijkheid om de echo’s van visscholen op zes verschillende frequenties te beoordelen, wat de nauwkeurigheid ten goede komt en onderzoekers in de toekomst in staat zal stellen om bestandsschattingen te maken van meerdere soorten tegelijk.’’

In de hydro-akoestische survey voor haring en sprot wordt hard gewerkt aan nog meer technologische vernieuwingen. Met het nieuwe multi beam echolood kunnen visscholen nu in 3D bekeken worden.

Daarnaast werd tijdens de survey geëxperimenteerd met een camera in het net tijdens het vissen, om de kwaliteit van het beoordelen van echogrammen te vergroten.
In genoemde blog van de survey zijn mooie driedimensionale plaatjes te zien van haringscholen en ook foto’s/clips vanuit het pelagische net tijdens het vissen.

Bron:

VISSERIJNIEUWS

Koop Goede VIS

zwarthoedviswinkel-dagelijks-vers-in-de-winkelHet kopen van goede vis is niet altijd eenvoudig door de vele vissoorten, vangst- of kweektechnieken, herkomstgebieden en gerelateerde problemen, zoals slavernij en illegale visserij. Met de VISwijzer wordt dat een stuk makkelijker. Vermijd rode vis en koop zoveel mogelijk groene of blauwe soorten.

Wat achtergrondinformatie:

 

1. Keurmerk
Een visproduct met het MSC-keurmerk voor wilde vis of het ASC-keurmerk voor kweekvis is een goede keuze. Pas op met andere keurmerken, deze kunnen misleidend zijn, bv DUPAN en Dolfin friendly.

2. Vissoort
Sommige soorten zijn niet duurzaam, waar ze ook vandaan komen en hoe ze ook gevangen of gekweekt zijn. Voorbeelden zijn paling en blauwvintonijn. Het is beter deze soorten niet te eten tot het visbestand voldoende hersteld is.

3. Herkomstgebied
Een vissoort kan uit verschillende visbestanden afkomstig zijn. Het ene bestand staat er vaak beter voor dan het andere. Wilde kabeljauw uit de Barentszzee is bijvoorbeeld wel duurzaam, maar wilde kabeljauw uit de Noordzee niet. Gekweekte forel uit Denemarken is een betere keuze dan gekweekte forel uit Zuid-Amerika.

4. Vangst- of kweektechniek
De ene vangst- of kweektechniek is duurzamer dan de andere. Tong die met staand want gevangen is, is bijvoorbeeld een betere keuze dan tong die met een boomkor is gevangen. Een boomkor brengt namelijk veel schade toe aan de zeebodem. Alleen in gebieden waar veel natuurlijke dynamiek is blijft de schade beperkt omdat de gebieden minder gevoelig zijn en sneller herstellen van de passage van een boomkortuig.

5. CO2-voetafdruk
Diepgevroren vis is vaak een duurzamere keuze dan verse vis die van dezelfde bron ver weg komt. Diepgevroren vis wordt per containerschip vervoerd. Dat is de meest CO2-vriendelijke manier om voedsel over grote afstand te transporteren. Ook bij afstanden van duizenden kilometers is het vervoer per containerschip, spoor en zelfs vrachtwagen minder belastend voor
het milieu dan vervoer via de lucht.

7. Seizoen
Verse vis uit de nabije omgeving met een duurzame oorsprong gaat boven alles. Let wel voor de smaak op het seizoen. De lekkerste vis is buiten het paaiseizoen gevangen. In het paaiseizoen is de vis vaak slap en mager. Vooral bij schol is dat goed te merken. Bovendien is het in sommige gevallen voor de aanwas van het visbestand beter om vissen tijdens het paaiseizoen met rust te laten.

Bron:Viswijzer

 

Visvangst in de Noordzee, 1990-2015

De visvangst is de laatste decennia teruggelopen door een combinatie van een lagere visstand en daaruit voortkomende visserijmaatregelen.

HARING-VISVANGST IN DE NOORDZEE

KABELJOUW-VISVANGST IN DE NOORDZEE

SCHOL-VISVANGST IN DE NOORDZEE

TONG-VISVANGST IN DE NOORDZEE

Toelichting bij de grafieken
De grafieken geven voor vier vissoorten (haring, kabeljauw, schol, tong) informatie over de vangst door alle landen die in de Noordzee mogen vissen en de Total Allowable Catch (Totale Toegestane Vangst, TAC).
Voor de vangst zijn in de grafieken gegevens opgenomen over de door de Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES) berekende hoeveelheden aangelande vis en op zee overboord gegooide vis (discards). De schattingen van de discards zijn berekend op basis van steekproeven aan boord.
De cijfers over de TAC moeten worden vergeleken met de gegevens over de hoeveelheden aangelande vis.

Lage vangsten
De vangst van veel commerciële vissoorten in de Noordzee is de laatste decennia afgenomen. Door overbevissing zijn veel visbestanden geslonken. Daarnaast wordt er ook door vangstbeperkende maatregelen minder vis gevangen.

Visbestanden in de Noordzee, 1947-2015
Ecologische duurzaamheid van de bodemvisserij op de Noordzee, 2007-2011
TAC’s
Voor een groot aantal commercieel belangrijke vissoorten wordt jaarlijks een TAC vastgesteld. Voor elke vissoort geeft de TAC de totale hoeveelheid vis die door alle Europese landen tezamen in een visgebied gevangen mag worden.
Historisch werden alleen de aanlandingen beperkt door de TAC. Met het verbod op het overboord gooien van vis in het nieuwe Gemeenschappelijke visserijbeleid (GVB) zal de TAC de vangsten moeten beperken. Hiermee beoogt men te voorkomen dat er door overbevissing te weinig volwassen vis binnen het visbestand overblijft.
TAC’s worden berekend op basis van wetenschappelijke onderzoek naar de visstand in een zeegebied, met inachtneming van een schatting voor de hoeveelheid overboord gezette vis. Dit onderzoek wordt uitgevoerd door de Internationale Raad voor het Onderzoek van de Zee (ICES) en leidt tot een advies aan de Raad van visserijministers, die daarna de TAC officieel vaststelt.

Nationale quota
Nadat de TAC’s zijn vastgesteld, worden zij door de EU-lidstaten verdeeld in nationale quota. Dit gebeurt volgens een vaste verdeelsleutel op grond van hun historische vangsten. Zo krijgt Nederland voor schol en tong altijd een belangrijk deel van de TAC toegekend als quotum.

Visserijbeleid
Het Gemeenschappelijke visserijbeleid (GVB) van de Europese Unie is sinds 1983 van kracht en is in 1992 en in 2002 en 2014 herzien. Het streeft naar een duurzaam voortbestaan van de visbestanden en naar een evenwichtige exploitatie door de visserij. De beleidsmaatregelen omvatten vooral de toepassing van toegestane jaarlijkse vangsthoeveelheden (TAC’s) en beperkingen aan de capaciteit en de inzet van de visserijvloot.

Nieuw Gemeenschappelijk visserijbeleid
Met het nieuwe Gemeenschappelijke visserijbeleid, dat per 1 januari 2014 van kracht is geworden, moeten de visbestanden bevist worden volgens het idee van “maximaal duurzame oogst” (Europese Commissie, 2014). Hiermee wil men een einde maken aan verspillende visserijpraktijken, en worden nieuwe mogelijkheden gecreëerd voor werkgelegenheid en groei in de kustgebieden. Om deze doelen te bereiken wordt teruggooi verboden, krijgt de sector meer bevoegdheden, wordt de besluitvorming gedecentraliseerd, krijgt aquacultuur voorrang, wordt kleinschalige visserij ondersteund, wordt de wetenschappelijke kennis over de visstand verbeterd en neemt de EU, in het licht van de internationale overeenkomsten, ook in buitenlandse wateren haar verantwoordelijkheid.
Centraal in het nieuwe visserijbeleid staat het begrip duurzaamheid, zowel vanuit ecologisch, economisch als sociaal oogpunt (Maximum Sustainable Yield, MSY). In het nieuwe beleid is naast de omvang van het visbestand ook de hoogte van de visserijsterfte maatgevend voor het beheer.

rijksoverheid

 

 

 

 

Visserij

Over visserij

zwarthoed-duurzaam-gevangen-vis-3Visserij is een verzamelnaam voor alle menselijke activiteiten met als doel organismen uit het water te halen. De mensheid vangt al sinds mensenheugenis vis, weekdieren, schaaldieren, schelpdieren, zoogdieren, algen en zeewier. De vangst van week- schaal- en schelpdieren, zoogdieren, algen en wieren is bescheiden in vergelijking met de vangst van vis. Dat neemt niet weg dat de vangst en kweek van mossel, oester, kreeft, garnaal en langoest in alle gematigde klimaatzones een rol speelt.

De zeevisserij bestaat voor een groot gedeelte uit de vangst van haring, kabeljauw, makreel en tonijn. De vangst van haai, rog en zoogdieren zoals dolfijn en walvis vindt plaats maar staat ter discussie; een groot aantal landen hebben de vangst daarvan verboden. Een bijzondere vorm van de visserij is het kweken van vis in een aquacultuur. Het doel van de visserij is deels voedselvoorziening (directe en indirecte voedselvoorziening) en deels als productiegrondstof (voor onder andere lijm).

De visserij kan worden gebruikt als bron van inkomsten of als voedingsmiddel, de beroepsvisserij, of als recreatie, de sportvisserij. In relatief veel landen is de visvangst een belangrijke bron van inkomsten. Het aandeel dat de visserij door middel van dierlijke eiwitten oplevert is ongeveer achttien procent, dit kan in derdewereldlanden zelfs oplopen tot meer dan dertig procent.

Overbevissing is een ernstig probleem in vele zeeën wereldwijd. De landen binnen de Europese Unie hebben visquota afgesproken, waarbij jaarlijks wordt bepaald hoeveel vis elk land mag vissen.

Bron Wikipedia

Wikipedia-logo

 

 

 

 

 

 

 

 

Vis op de markt is vaak niet vers

Ruim de helft van de viskramen op Nederlandse markten, verkoopt vis die niet helemaal vers of zelfs bedorven is.

vis-markt-vaak-niet-vers Dit blijkt uit onderzoek van de Consumentenbond gepubliceerd in de Gezondgids. De bond bezocht achttien viskramen op markten in Nederland. De kwaliteit van de zalm, schol en pangasius die zij verkochten werd onderzocht in een laboratorium. Bij zes kramen kreeg de bond vis mee die als bedorven wordt beschouwd. Deze vis had meer dan een miljoen bacteriën per gram.

Ook werd er bij drie van de achttien onderzochte marktkramen vis verkocht met de e.coli-bacterie, oftewel de poepbacterie. De drie best scorende viskramen staan allemaal in Den Haag, terwijl de drie slechtste kramen op de Afrikaandermarkt in Rotterdam vis verkopen.

“De resultaten wijzen erop dat veel te veel viskramen hun zaakjes niet op orde hebben. De branche moet hier echt werk van maken. Ook moet de NVWA voldoende middelen krijgen om streng toezicht uit te kunnen oefenen en in te kunnen grijpen”, aldus Henry Uitslag van de bond.

Top